Yaz Dediler

Avrupa insanı 20 yaşına gelene kadar kendi dili hariç ortalama 2 dili öğrenmiş oluyor. Hint-Avrupa dil ailesinin kardeşleri olan İngilizce, Almanca, Fransızca, İtalyanca, İspanyolca ve Portekizce bir çok ortak kelimeyi haznelerinde barındırırlarken, aynı çekimli dil yapısını da paylaşırlar. Haliyle, bu dillerden birinin bilinmesi, makul bir çabayla diğerlerinin de öğrenilmesini oldukça kolaylaştırır.

Çağın en geçerli dili olarak kabul gören Ä°ngilizce‘yi öğrenmeye çalıştığımızda sorun yaÅŸamamızın en önemli sebeplerinden biri de Türkçe’nin sondan eklemeli bir dil oluÅŸudur. Ä°ÅŸte bu yüzden; bambaÅŸka bir yapıya sahip olan Ä°ngiliz lisanı, ilkokuldan ortaokula dek öğretilmeye çalışılsa da tam olarak baÅŸarı saÄŸlanamaz.

Önce bunu kabul etmemiz gerek: Bir Türkiye gencinin herhangi bir Avrupalı gibi 5 dil birden konuşabilmesi oldukça zordur. Her hangi bir Avrupa dilini tam olarak idrak etmeden ikincisine atlamak, sonuçları açısından pek de parıltılı bir fikir değildir. Gelgelelim çok heyecanlı bir mahluk olan insanın, önündeki bitmeden diğer tabaklara uzanma yahut ekmek banma hevesi asla son bulmaz.

Belki perdeler açıktı ve güneÅŸ ışığı o tabaÄŸa vurmuÅŸtu. Yahut zamansız bir rüzgar çıkagelmiÅŸ, gizemli bir koku savurmuÅŸtu yüzüme, bilmiyorum. Ä°talyanca seçeneÄŸi iÅŸte bu ÅŸekilde aniden geldi önüme. Cisimleri Almanca‘daki gibi cinsiyetlere ayırma sapıklığına giriÅŸmiÅŸ olmaları hayal kırıklığı olsa da; benle aynı deniz kokusunu soluyan bu lisan, üzerimdeki cazibesini yitiremedi hala.

“In nome di Allah” diyerek baÅŸlamak gerek. EdindiÄŸim bilgileri buraya yazarak pekiÅŸtirmem gerek.